افتخار

(انوری)

•  چیزی را مایه عزت و سرافرازی دانستن و آن را بر زبان آوردند یا به نحوی نشان دادن

 بر سیرت آل مصطفی‌ام/ این است قوی‌تر افتخارم (ناصر خسرو)

•  فخر کردن

  او همیشه به تحصیلات عالی خود افتخار می‌کند و در هر جمعی به آن اشاره می‌کند.

(دهخدا)

•  نازیدن

پدرش به هنرنمایی او در نقاشی افتخار می‌کند و تابلوهایش را به همه نشان می‌دهد.

•  فخر کردن

بعضی افراد فقط به ثروتشان افتخار می‌کنند غاقل از اینکه ارزش واقعی در ادب و انسانیت است.

•  بالیدن

افتخار ما ایرانی بودن ماست.

•  مباهات

افتخار مباهات بود به چیزهای خارجی که در معرض آفات و اصناف زوال باشد.(خواجه نصیر)