پاکی

(انوری)

• بی آلایش بودن، بری بودن از چیزهای ناپسند

از خصایص فردوسی، پاکی زبان و عفت لسان اوست. (فروغی 103)

• راستی، درستی، بیگناهی

من از ... پاکی و درستی و فضل ایشان تعجب کردم. (حاج سیاح 19)

• روشنی و درخشندگی

شاهدی از لطف و پاکی، رشک آب زندگی/ دلبری در حسن و خوبی، غیرت ماه تمام. (حافظ 210)

(دهخدا)

•      پاکی، طهارت، طُهر، طیب، پاکیزگی، مقابل پلیدی

نخست از جهان آفرین کرد یاد/ خداوند خوبی و پاکی و داد. (فردوسی)

•   بی غشی، صفا، بی آمیغی، خلوص

ببزرگی چو سپهر است و بپاکی چو هوا/ بسخاوت چو برادر بدیانت چو پدر (فرخی)

•  پاکدامنی، عفت، عصمت، طهارت، پارسائی

تو گفتی که من بدتن جادوم/ ز پاکی و از راستی یکسوم (فردوسی)

•    ضیا، روشنائی

شب سیاه بدان زلفکان تو ماند/ سپید روز به پاکی رخان تو ماند (دقیقی)