کینه

(انوری)

• دشمنی کسی را داشتن و متنفر بودن از او و خواهان خواری و بدبختی او بودند، حقد، بغض، عناد

من برای کینه و عناد نسبت به انگلیس‌ها دلایل موجه داشتم. (مصدق) 
به یزدان که از تو مرا کینه نیست (فردوسی)

• انتقام 
  تمام آثار خون خواری و خون خواهی و کینه و عصیان در سرتاپای او پدیدار بود. (جمال‌زاده)

(دهخدا)

• بی‌مهری و عداوت و آزار کسی را در دل پوشیده داشتن، بغض و عداوت، کین، دشمنی و عداوت و بدخواهی و آزار کسی در دل پنهان داشتن

زبانی سخنگوی و دستی گشاده/ دلی هَمْش کینه هَمَش مهربانی (دقیقی)

بدو گفت شاپور کز بوستان/ نروید همی کینه ٔ دوستان (فردوسی)