گمگشتگی

(انوری)

• حیران، سرگردان، سرگشته

بشر گمگشته و گرانبار از چاره جویی در میان تدبیرهای رهایی بخش خود به بند کشیده شده است. (اسلامی ندوشن)

میرزا حسینعلی خودش را بی‌اندازه تنها و گمگشته حس می‌کرد. (هدایت)

• مقصد آمال، جایگاه ایده‌آل که از نظر انسان‌ها ناپیداست.

این ناخدای کشتی گرداب حیرت آدم‌های هر دوره را با یک حرکت ملایم مرحله به مرحله به گمگشته انسانیت و

 نقطه ماموریت آدم نزدیک کرد.(دهخدا)

(دهخدا)

• ضلال، گمراهی

سال‌ها در گمگشتگیِ اندیشه و باور سرگردان بود، بی‌آن‌که راهی به سوی حقیقت بیابد.