ناخوشی

(انوری)

•         سختی، دشواری

به هر ناسازی ای در ساز و دل بر ناخوشی خوش کن/ که آبت زیر کاه است و کمالت زیر نقصانی (خاقانی 413)

•         کدورت، دشمنی

هرگز میان شما نقار و ناخوشی و خلاف نبود؟ (خواجه عبدالله 604)

•         ناخشنودی

به اندک ناخوشی استدعای جنگ با شمشیر کرد (شوشتری 258)

•         پلیدی، خباثت

این همه ناخوشی که درون آدمی است، از پلیدی آن دهن ابلیس ملعون است. (احمدجام 136)

(دهخدا)

•         غمگینی، ناشادمانی، سختی خشم رنج

آن را که به طبع درکش نیست/ پروای خوشی و ناخوشی نیست (نظامی)

•         ناپسندی، آزردگی، ناخوشایندی، کراهت

این حس ناخوشی که درون من است نتیجه رفتارهای بچگانه توست.

•         ناخوبی، بدی، زشتی، ناملایمی، ناسازگاری

کسی را که اندیشه ناخوش بود/ بدان ناخوشی رای او کش بود. (فردوسی)

•         دشمنی، کدورت، رنجیدگی، عدم صمیمیت

امیر نصر قاصدان فرستاد به طلب آن مال و وی نفرستاد، میان ایشان بدین سبب ناخوشی پدید آمد (تاریخ بخارا)