آشفتگی

(انوری)

• آشفته بودن، وضع و حالت آشفته 
• پریشانی، ناآرامی، تشویش، اضطراب

در برابر دشمن چنان الله اکبر می‌کشید که حریف از آشفتگی، قدرت مبارزه و مقابله را فراموش می‌نمود. (شهری 377/2)

• درهم ریختگی

تمام ساکنان خانه را در آن آشفتگی و نابسامانی دیدم. (قاضی 282)

• خشمگینی، غضب

شیوه شاه نیست آشفتن/ وندر آشفتگی سقط گفتن (جامی 43)

• شیفتگی، دلدادگی،شوریدگی از عشق

ز سودا و آشفتگی بر قدش/ برانداختم سنگی از مرقدش (سعدی 195)

(دهخدا)

• کیفیت و چگونگی و صفت آشفته
• خشم غضب

او از رفتار دوستانش چنان دچار آشفتگی شد که نمی‌توانست آرامش خود را حفظ کند.

نیاطوس چون دید بنداخت نان/ ز آشفتگی باز پس شد ز خوان ( فردوسی)

• جنون 
  پس آشفتگی باشد و ابلهی/ که انگشت بر حرف صنعش نهی (سعدی)