(انوری)
- هراس ناک
مرا ... در ... کویر سوخته پرهول تنها رها کرد. (شریعتی 341)
(دهخدا)
- مهیب، سخت سهمناک، سخت ترس آور
میان دو کوه است پرهول جای/ نپرد بر آن آسمانش همای (فردوسی)
۲۸ مرداد ۱۴۰۴
(انوری)
مرا ... در ... کویر سوخته پرهول تنها رها کرد. (شریعتی 341)
(دهخدا)
میان دو کوه است پرهول جای/ نپرد بر آن آسمانش همای (فردوسی)
نظرات مطلب (0)
برای ارسال نظر باید در سایت ثبت نام کرده و وارد شده باشید
هیچ نظری برای این مطلب ثبت نشده است