آرامش

(انوری)

•  آسایش

آنقدر فکرم مشغول است که یک لحظه آرامش ندارم.

شب و روزش را مصروف می‌کرده که بتواند آرامش مطلوب را در کشور برقرار کند. (مستوفی)

•  آسودگی

آرامش خانه‌ی او را بر هم زده بود. (مشفق کاظمی)

(دهخدا)

•  سکینه، طمأنینه

یاد خدا چنان آرامشی به من می‌داد که هیچ چیز دیگری نمی‌توانست.