سرور

(انوری)

•          خوشحالی، شادمانی

دنیای لب ریز از سرور و زیبایی به رویم لبخند می زند. (مسعود 5)

تا این جهان به جای است، او را وقار باشد/ او با سرور باشد، او با یسار باشد (منوچهری 21)

(دهخدا)

•          شاد گردیدن، شادی

شب و روز به شادی و سرور مشغول می بود. (تاریخ بیهقی چ. ادیب ص. 378)