کدورت

(انوری)

•           رنجش، آزردگی

فرزند خود را بفرستد که از من رفع کدورت کند. (مصدق 100)

•           ملال، دلتنگی

زنگ هر ملال و کدورتی از آینه خاطرشان محو گردیده (جمال زاده 206)

•           عداوت، دشمنی

چون با کدورت نفس خود شدم، نفس خود را به عیب بدیدم. (روزبهان 310)

•           آلودگی، ناپاکی

هر کدورت و ظلمت که در آدمی است همه از جوهر خاک است. (احمد جام 194)

(دهخدا)

•           آلودگی، ناپاکی

کدورت از دل حافظ نبرد صحبت دوست/ صفای همت پاکان و پاکدینان بین (حافظ)

•           رنج و ملال

سودا کدورت از دل دیوانه می برد/ از تیغ برق رنگ سیه خانه می برد (صائب)