رقت

(انوری)

•          احساس ترحم و هم دردی نسبت به کسی یا چیزی، دلسوزی

زهرا ... حتی خواهر را نیز نمی توانست از وضع پریشان خود آگاه نموده، رقت یا شماتت او را برانگیزد. (شهری 360)

•          حالت عاطفی ای که با پیدا شدن آن، شخص ممکن است به گریه بیفتد.

یک مشت استخوان و پوست ... قلبم را دچار ضعف و رقت می کند. (مسعود 130)

•          ظرافت، نازکی، لطافت

جوی که گرداگرد من ایجاد شده بود، خودبه خود به رقت تخیل و پرورش اوهام کمک می کرد. (اسلامی ندوشن 182)

(دهخدا)

•          نازک دلی، غمخواری، دلسوزی، نرمی

بیش احتمال سنگ خفا خوردنم نماند کز رقت اندرون ضعیفم چو جام شد سعدی ملک را بر حال ضعیف  و طبع لطیف او رقت زیادت گشت. (گلستان)