لجاجت

(انوری)

• یک دندگی، خیرگی، عناد ورزیدن، لج کردن

او همه را گفت تو هم بگو و خلاص چیزی ندارم داری لجاجت می‌کنی (عبداللهی شکوفایی)
جلوی مغازه‌ای پسر کوچکی در مقابل اسبی چوبی ایستاده بود... با لجاجت می‌گفت: مگر قول ندادی؟( جولایی: شکوفایی)

(دهخدا)

• عناد، یک دندگی، یک پهلویی

عبد الله خان نزدم نشسته گفت :حاجی... شاه است, مالک رقاب است، با او لجاجت نکن (حاج سیاح)

• ریسه رفتن دل (در تداول عوام )
• شوریدگی و طپیدگی از گرسنگی