ملال

(انوری)

• رنجش و آزردگی روحی، اندوه، دلتنگی

با همان حال اندوه و ملال در فکر عمیقی فرو رفت. ( جمال‌زاده 15)

• ضعف و خستگی جسمی و روحی، به ستوه آمدن

شاید این همان پیاده‌روی‌هاست که امروز نیز توانسته تا ساعت‌ها من را در راه رفتن یاری داده خستگی و ملال ایجاد ننماید. ( شهری 505/4)

کودکان مکتبی از اوستاد/ رنج دیدن از ملال و اجتهاد (مولوی 86/2)

به روز جنگ مر او را به چنگ بسته برند/ نزد آن قبل که ز جنگ آیدش نهیب و ملال (فرخی)

(دهخدا)

• به سطوح آمدن و دلتنگ و بیزار شدن 
• بی‌قرار و آرام ساختن

تو را ملال نگیرد همی ز بخشیدن/ مگر ز طبع تو راه عدم گرفت ملال (امیر معزی ایضا ص 459)

• حالتی که از کثرت پرداختن به چیزی عارض گردد و موجب شود که انسان خسته و مانده گردد و از آن روی برتابد( از تعریفات جرجانی)

چندان اضطراب کرد که طبع خرد را ملال افزود.( مرزبان نامه چ قزوینی ص 109)

• ستوهی، سیر آمدگی، سیر دلی، بیزاری، رنجش، دلتنگی

طولانی شدن گفت‌وگوی بی‌ثمر باعث ملال جمع شد و همه در سکوت فرو رفتند.

• آزردگی 

گر حلال است حلالی است کز آن نیست گزیر/ ور حرام است حرامیست کز آن نیست ملال( فرخی)