شرمندگی

(انوری)

·        شرمنده بودن، شرم، خجالت

در کمال فروتنی و شرمندگی خاموش مانده، سر انکسار به گریبان تفکر و عبرت فرو بردند. (جمال زاده 128)

حاصل زندگی، مایه شرمندگی دارد و منزل جسم و جان در کوی درماندگی. (قائم مقام 324)

(دهخدا)

·        خجلت، شرمساری، شرمنده بودن، حیا، شرم، خجل

در جمع هرزه گویان از گفت بد چه عیب است/ شرمندگی نیارد در تشتخانه ای تیز (امیرخسرو دهلوی)