شوریدگی

(انوری)

·        آشفتگی، پریشانی

مردم از آن فلاکت و نکبت و شوریدگی بیرون آمده ]اند.[ (شهری)

·        دیوانگی

شوریدگی آغاز نهادند و به زبان حال به گوش هوش عقل خردمند این پرده نیوشیدن گرفتند. (شوشتری 161)

(دهخدا)

·        حالت و چگونگی شوریده، اضطراب، پریشانی، آشفتگی، بی آرامی، تشویش، تشوش

شوریدگی فکری او به حدی بود که نمی توانست روی یک موضوع خاص تمرکز کند.

چشم هایش حالتی از شوریدگی و سردرگمی داشت

·        عشق، محبت، عشق تا سر حد جنون، شیفتگی، شوریدگی از عشق که به دیوانگی ماند

با نگاهی پر از شوریدگی به چشمانش خیره شد و گفت: دل دیوانه ام بی تو طاقت نمی آورد.

غزلیات حافظ، سرشار از شوریدگی عارفانه و عشق بی قرارانه به معشوق ازلی است.