شگفتی

(انوری)

·        تعجب، حیرت

با شگفتی بی اندازه ... می دیدم ... در کمال سلامت تن می باشم. (شهری 323/1)

(دهخدا)

·        تعجب، شگفت، استعجاب

شگفتی درآن بود کاسب سیاه/ نمی داشت خود را از آتش نگاه (فردوسی)

چنان از شگفتی بر او بر بماند/ بسی آفرینها بر او بر بخواند (فردوسی)