درماندگی

(انوری)

• عجز و ناتوانی از یافتن چاره، بیچارگی 

آن‌ها برای درماندگی و پیری خود می‌گریستند. (اسلامی ندوشن 124)

جواد با افسردگی تمام حکایت از بیچارگی و درماندگیش می‌نمود. (مشفق کاظمی 12)

دوست آن دانم که گیرد دست دوست/ در پریشان حالی و درماندگی (سعدی 71)

(دهخدا)

• بیچارگی، لاعلاجی، واماندگی، اضطرار، عجز 

روز درماندگی به سیم دغل/ بدو گفتم ای یار پاکیزه خویی/ چه درماندگی پیشت آمد بگوی (سعدی)

بیچارگیم به چیز نگرفتی/ درماندگیم به هیچ نشمردی (سعدی)