خجلت

(انوری)

• خجالت 

پسر از خجلت و سرافکندگی جرات نمی‌کرد پدرش را ببیند. (مینوی 216)

پیش رفتار تو پا بر نگرفت از خجلت/ سرو سرکش که به ناز از قد و قامت برخاست (حافظ 17)

(دهخدا)

• شرمندگی، شرمساری، انفعال، شرم، آزرم، سرافکندگی، سرشکستگی

مردم ... مطیع و منقاد وی باشند و خجلت را بخویشتن راه ندهند. (تاریخ بیهقی )

تا خجلتم بسان شفق سرخ روی ساخت/ شکرم چو آفتاب زبان صدهزار کرد (خاقانی)